Wijkleven

De gemeentevisie wil het geloofsleven van ieder persoonlijk en van de gemeente als geheel stimuleren en richten. Als kerkenraad en gemeente hebben we ervoor gekozen om dit ook te vertalen naar het wijkleven. De gemeente is te groot om
dit in z'n geheel te doen en daarom hanteren we eenheden van ongeveer 20 adressen.


Zorgen.
Als wijk zijn we elkaars broers en zussen in Gods gezin. Samen hebben we de eerste verantwoordelijkheid om pastorale (geestelijke) en diaconale zorg voor elkaar te hebben. Ambtsdragers hebben m.b.t. deze zorg een bijzondere verantwoordelijkheid. Onze persoonlijke en gezamenlijke houding als wijk is er dus op gericht om echt voor elkaar te (willen) zorgen.


Ontmoeten.
Voor elkaar pastoraal en diaconaal zorgen kan alleen als we van elkaar weten wat er speelt. Dat kan door elkaar te ontmoeten. Een goede manier daarvoor is (deel)wijkbijeenkomsten te houden. Informele ontmoeting om te werken aan een prettig en veilig klimaat. Gerichte ontmoeting om elkaar te vertellen over ons (geestelijk) leven. Dit betekent dat we als wijkleden willen deelnemen aan (deel)wijkbijeenkomsten.


Delen.
Om als wijk onze eerste verantwoordelijkheid voor pastorale en diaconale zorg tot bloei te brengen is het nodig twee dingen nog concreter te maken. Het eerste is dat we als wijkleden bereid zijn om (stap voor stap) naar elkaar open te zijn over ons eigen (geestelijk) leven. Dan stellen we anderen in staat om ons te helpen. Het tweede is dat we zelf bereid bent om anderen die deze openheid geven over hun (geestelijk) leven daadwerkelijk te helpen. Zo ontstaat een zorggemeenschap. Delen betekent ook dat we meedenken met de wijkcoördinatoren en hen voeden met informatie, die het onderlinge wijkleven stimuleert.


Helpen.
In het helpen van anderen is het belangrijk ons door twee dingen te laten leiden. In de eerste plaats door ons hart, dat door de liefde en de Geest van Christus wordt bewogen in de richting van het wijklid dat zorg nodig heeft. In de tweede plaats door onze gaven die we van God gekregen hebt. Zo doen we de dingen waartoe God ons roept en in staat stelt.


Vasthouden.
Er zijn wijkleden die zich – om verschillende redenen – onttrekken aan het wijkleven. Hoewel dit moeilijk is mag dit niet leiden tot afwijzing of veroordeling. Het is juist belangrijk dat onze liefdevolle zorg naar deze wijkleden blijft uitgaan in de vorm van gebed en aandacht die erop gericht is hen op enig moment toch te bereiken. Vooral is belangrijk dat we bereid zijn ons te verdiepen in de achtergrond van hun opstelling en om ervoor begrip te krijgen. Tegelijk kan het goed zijn een bepaalde
situatie (voorlopig) te laten zoals die is. Soms is er al heel wat inspanning gedaan, zonder zichtbare gevolgen. Soms zijn wijkleden die zich onttrekken aan het wijkleven gebaat bij ruimte, of is het goed hun afzijdige opstelling te respecteren.


Getuigen.
Als wijk zijn we geroepen gericht te zijn op mensen in onze omgeving. Dit betekent dat we persoonlijk of samen mensen in onze omgeving – waar mogelijk – helpen. Dit kan diaconaal, maar ook geestelijk/getuigend van karakter zijn. In ieder geval is die hulp missionair, want ze laat zien dat Gods liefde via ons naar hen toekomt.